Sunday, March 17, 2013

බෙලිලෙනේ ආදි මානවයෝ | Belilena




  මෙහි වූ ලෙනෙහි විශේෂත්වය එහි පියස්සෙන් ඇදහැලෙන මනරම් දිය ඇල්ලයි.ගුහාවක් ඉදිරියෙන් ඇදහැලෙන දියඇල්ලක් ඉතා දුර්ලභ දසුනකි.ලංකාවේ මෙවැනි ස්ථාන ඇත්තේ කිහිපයක් පමණක් වියයුතුය.

"නාමුද.......?     මේකට ඔලුව අල්ලන්න විතරයි තියෙන්නේ.."

"යකෝ පට්ට හීතලයි නේ...."
සිහින් දියකඳ මගේ පිට මත වැටෙන විට දැනුනේ බොරළු කැට ගොඩකින් පිටට දමා ගසනවාක් වැනි හැගීමකි. 
................................................................................................................................................. 
        අපහට කිතුල්ගල බෙලිලෙනට යාමට හැකිවුයේ කිතුල්ගල water rafting කිරීමට පැමිණිවිටකදීය.බෙලිලෙන පිහිටා ඇත්තේ කිතුල්ගලින් මහබාගේ දෙසට ඇති මාර්ගයෙහි කිලෝමීටර් පහක් පමණ ගිය තැන වන අතර අපේ නවාතැන්පල පිහිටියේ මහබාගේ මාර්ගයේ අතරමග බැවින් පයින් යාහැකි කෙටිමගක් සොයාගත හැකි විය.
        ඉංඔය රබර් වතුයාය මැදින් ගමන්ගන්නා මාර්ගය තරමක් රළුය. අප ගමන ආරම්භ කලේ පාන්දරිනි.තවමත් හරිහරි මිහිදුම පහව ගොස් නොතිබූ අතර හිරු එලිය වැටුනේද යන්තමින්ය.තවමත් කොළ නොහැලුනු රබර් ගස් අතරින් විහිදෙන හිරු කිරණ  පැහැබර උදෑසනක සජීවී ච්ත්‍රයක් අප ඉදිරියේ මවාලයි.
මද වෙලාවකින් අප තරමක් එළිමහන් වූ උස් බිමකට ලඟාවූ අතර මෙහිදී අපට දොළොස් බාගේ කඳුවැටියේ කොටසක මනරම් දර්ශනයක් දැකගත හැකිවිය.

සුන්දර දොළොස්බාගේ 
       කෙටි විවේකයකින් පසු අපි නැවතත් ගමන ආරම්භ කළෙමු.මෙවර  මාර්ගය වැටී තිබුනේ වන ලැහබක් අතරිනි.
"ඇයි මේකට බෙලිලෙන කියන්නේ....? "මගේ මිත්‍රයෙකු කටහඬ අවදි කළේය.
"ඕකේ තිබිල හම්බවෙලා තියනවලු ගොලුබෙලි කටු ගොඩක්.....ඉස්සර හිටපු මිනිස්සු ගස්වල ඉන්න ගොලුබෙල්ලෝ කාල තියනවා....!"
"සිරාවට...? ඔය කොයිකාලේ හිටපු උන්ද බන්....??"
"හම්බවෙලා තියන බෙලිකටු අවුරුදු 10000 ක් විතර පරණයිලු...හැබැයි ඕකෙන් හම්බවෙලා තියන ගල් ආයුධයි සත්තුන්ගේ ඇටකටු වලින් හදපු ආයුධයි නම් අවුරුදු 30000 ක් විතර පරණයි කියල කියන්නේ...."
       තවත් ටිකදුරක් ඇවිද ගිය අපි කුඩා ප්‍රමාණයේ තේවත්තක් ද ලැයිම් කිහිපයක්ද පසුකලෙමු.මාර්ගයට දකුණු පසින්, වනාන්තරය තුලවූ ගල්කුලකින්  ඇද වැටෙන සිහින් දියඇල්ලක් හදිස්සියේම අපේ නෙතුගැටුනි.
"මං හිතන්නේ ඔතන තමා ලෙන ඇත්තේ..."

"මං හිතන්නේ ඔතන තමා ලෙන ඇත්තේ..."
"මේ හරිය රක්ෂිතයක්ද ...?"
"ඔව්... අක්කර 30 ක විතර පොඩි පුරාවිද්‍යා රක්ෂිතයක් තියනවලු..."

මද වේලවකින් අපට බෙලිලෙනට යන අතුරුමාවතක්  හමුවිය.

බෙලිලෙනේ ප්‍රධාන වශයෙන් ලෙන් තුනකි.මැදින් ඇති ලෙන තරමක් විශාල අතර බොහෝ කැනීම් සිදුකර ඇත්තේද එහිය.දිගින් අඩි 60ක්ද පළලින් අඩි 40ක්ද පමණ වූ මෙහි මෑතකදී කරවන ලද නටබුන් වූ විහාරයක්ද දකින්නට ලැබිණ.

අනෙක් පසින් වූ ලෙනෙහි විශේෂත්වය එහි පියස්සෙන් ඇදහැලෙන මනරම් දිය ඇල්ලයි.ගුහාවක් ඉදිරියෙන් ඇදහැලෙන දියඇල්ලක් ඉතා දුර්ලභ දසුනකි.ලංකාවේ මෙවැනි ස්ථාන ඇත්තේ කිහිපයක් පමණක් වියයුතුය.මා මෙවැනි තැනක් ගැන මීට කලින් අසා ඇත්තේ නකල්ස් වල පිහිටි සේර ඇල්ල පමණි.මෙහි එතරම් ජල කඳක් නොවූයෙන් දිය ඇල්ල වැසිකාලයට පමණක් ඇතිවන එකක් වියයුතුය.

ඇල්ල පිටුපස පිහිටි ලෙන,වවුල් රාජධානියකි.ගුහාව මදක් පිරික්සූ අප නැවත ඇල්ල පාමුලට ගියෙමු.

"නාමුද....? මේකට ඔලුව අල්ලන්න විතරයි තියෙන්නේ.."

"යකෝ පට්ට හීතලයි නේ...."
සිහින් දියකඳ මගේ පිට මත වැටෙන විට දැනුනේ බොරළු කැට ගොඩකින් පිටට දමා ගසනවාක් වැනි හැගීමකි .

"නාමුද....? මේකට ඔලුව අල්ලන්න විතරයි තියෙන්නේ.."


මෙහි ජීවත්වූවන් මධ්‍ය ශිලා යුගයට අයත්ය.හෝමෝසේපියන් බලන්ගොඩෙන්සිස් යන නමින් හඳුන්වන  මොවුන් පිලිබඳ සාක්ෂි  මුලින්ම හමුවී ඇත්තේ බලන්ගොඩ ප්‍රදේශයෙනි.අනෙක් වැදගත් කරුණ වන්නේ මෙහි ලෙන ඉදිරියෙන් හමුවූ පැරණි ගල් බැම්මයි.එය ශ්‍රිලංකාවේ පෙදරේරු  ශිල්පය සම්බන්දයෙන් හමුවී ඇති පැරණිම සාක්ෂිය ලෙස සැලකේ.
බෙලිලෙනේ සිටි ආදිවාසින් සම්බන්දයෙන් වැදගත් කරුණු රාශියක් එහි සිදුකර ඇති කැනීම් වලින් සොයාගෙන ඇත.මෙහිදී මොවුන් විසින් බෙල්ලන්ට අමතරව ඌරන්,ගෝනුන්,මීමින්නන්,හාවුන් වැනි සතුන්ද ආහාරයට ගෙන ඇති බවටද ලුණු පරිහරණය කර ඇති බවටද වර්ණ භාවිතය පිළිබඳව දැනසිටි බවටද පැහැදිලි සාක්ෂි හමුවී ඇත.
බෙලි ලෙනට අමතරව ලංකාවේ බොහෝ තැන් වලින් අප රටේ විසූ ආදිවාසින් සම්බන්ධව තොරතුරු හමුවී ඇති අතර පාහියන් ගල,බටදොඹ ලෙන,බටතොට ලෙන,ඇඹිලිපිටිය රංචමඩම,අලවල ඉන් ප්‍රධානය.ආදී මානවයින් සම්බන්ධයෙන් ලංකාවට විශේෂ තැනක් හිමිවන්නේ ආසියාවේ පැරණිම මානවයන් ලෙස සැලකෙන සුප්‍රකට පීකිං මානවයා මෙන්ම ජාවා මානවයාටද වඩා බලන්ගොඩ මානවයා ඉපැරණි වීමයි.බලන්ගොඩ මානවයාගේ ඉතිහාසය දිවයන්නේ මින් වසර 37000 ක් පමණ පෙර අතීතයකටය.නමුත් පුරාවිද්‍යාඥ පී. ඊ. පී. දැරණියගල මහතා ගේ මතය වන්නේ මෙහි මානව සම්භවය මින් වසර ලක්ෂ පහක් පමණ ඈතට දිවයන බවය.සාක්ෂි හමුවී නැතත් මෙම මානවයින්  උතුරු ප්‍රදේශයේ මාන්කුලම් වල සිටිබවටත් වසර 250000 ක් පමණ පැරණි මානවයන් යාල භූමියේත් වසර 125000 පමණ පැරණි මානවයන් බූන්දල ප්‍රදේශයේත් සිටිබවට මතයක් පවතී.ඇතැම්විට ඔවුන් පිළිබද සාක්ෂි තවමත් මහවනයෙන් වැසී තිබෙන්නෙට පුළුවන. 
බෙලි ලෙන කැණීම් 



Saturday, February 23, 2013

අන්දරේගේ සොහොන | Tomb of Andare


එක්තරා දිනයක,ශුෂ්ක කලාපයේ පාලු වූ වැව් ඉස්මත්තකදී  මට හතර ගාතය දමා සිටි අන්දරේ මුණ ගැසින.
        අන්දරේ ගැන අසා නැති කෙනෙකු නැති තරම්ය......එහෙත් ඔබ කෙදිනකවත් අන්දරේගේ සොහාන පිහිටි ස්ථානය ගැන අසා තිබේද.....?  එක්තරා දිනයක,ශුෂ්ක කලාපයේ පාලු වූ වැව් ඉස්මත්තකදී  මට හතර ගාතය දමා සිටි අන්දරේ මුණ ගැසින.ඔහු මිය යන්නට ඇත්තේ කුමක් නිසාද.....? ඔහු පිපාසයෙන් සිටි බවක් පෙනේ....දැන් වැවේ වතුර යන්තමින් හෝ ඇතත් පිපාසයෙන් පීඩිතව සිටි ඔහු මියයන විට එය වියලී තිබෙන්නට ඇත.
           මා අන්දරේගේ සොහොන කරා පැමිණි මාර්ගය තනිකරම දුඹුරු පැහැතිය..යන්තමින් හමන සුළඟකට පවා මුළු පරිසරයම දුහුවිල්ලෙන් නැහැවෙයි. පලු ගස් කිහිපයකින් තැන තැන සෙවන වී ඇතත් සුළග නම් වියලිය...උණුසුම්ය..මාස ගණනකින් මේ පළාතට වැස්සක් වැටී නොමැති සෙයකි.


     හේන්වල සුලබව දක්නට ලැබෙන දඬු වැටකින් වටවුණු කුඩා නිවසක් ඈතින් පෙනේ.නිවස අසල සෙල්ලම් කරමින් සිටි කුඩා ළමයෙකු  මා එහි දොරටුව අසලට එනු දුටු විගසම ගෙතුලට දිව ගියේය.
   
     "අම්මේ ...අන්න කවුද ඇවිල්ලා....."

     "කවුද පුතේ...?"

     ගෙතුලින් තරමක් තරුණ  කාන්තාවක් එලියට ආවාය.

     "අර..අන්දරේගේ සොහොනට යන්නේ මේ පාරෙන්ද....? "


      "ආ...මේපාරේ දිගටම ගියාම වැව හම්බවෙනවා.................

       වැවේ ඉවුර  ගාවම   තමා ඕක තියෙන්නේ..."  

     "හොයාගන්න අමාරු වෙයිද...? "

      "නෑ.....ඉස්සරනම් ඔතන මුකුත් තිබ්බේ නෑ..."

    "පස්සේ ඔය  ඇමති ගොල්ල කට්ටියක් ඔතන හදල බෝඩ් එකකුත් දාල තියෙන්නේ..."     

     "ආ එහෙමද ...බොහොම ස්තුතියි... ගිහින් එන්නම්..."

   පාරදිගේ දිගටම යනවිට වැවක් ලෙස කිවහැකි යමක් මුණගැසිණ...නෙළුම් සහ හබරල ගස් වලින් වැසුණු එය පාලුවට ගිය සෙයකි... එවිටම පාරේ මා යන දෙසට පැමිණි ත්‍රීරෝද රථයක් එකවරම මා අසල නැවැත්විය..

    "මහත්තය කොහාටද යන්නේ...?"

    "අන්දරේගේ සොහොන ගාවට...එතනට ගිහින් ආපහු හන්දියට යන්න කීයක් ගන්නවද...? "  

    "පනහක් විතර දෙන්නකො ...." ඔහු ටිකක් කල්පනා කොට කීවේය.

    වෙලාවේ හැටියට පනහක් නොව සීයක් ඉල්ලුවත් පාඩු නැත.

    "හරි යන්.."

   තවත් මොහොතකින් මට වැව් ඉස්මත්තේ සිමින්තියෙන් තනා ඇති අන්දරේ ගේ පිළිරුවක් ද සොහොන යයි කිවහැකි වටකර ඇති යමක්ද පෙනුනි.

    "මෙතන තමා තැන..." 



     "මම ෆොටෝ දෙකතුනක් අරන් එන්නම්..."

    සොහොන අසල මෑතකදී තනන ලද අන්දරේගේ මියගිය ස්වරූපය දක්වන පිළිරුවක් ද රජවාසලේ චිත්‍රයක්ද දක්නට ලැබිණි.

     "ඔය සොහොනේ උඩ කිසිම ගහක් වැවෙන්නේ නෑ..." ත්‍රී විල් කරු  කියයි.

    මමද ඒදෙස විපරමින් බැලුවෙමි...එයමත කුඩා පඳුරු කීපයක් වැවී ඇත.ඔහු මගේ මුහුණේ තිබු අදහස තේරුම්යන්නට ඇත.
     "ඔය පඳුරු තිබ්බට මුලයන ගස් ඔතන හැදෙන්නේ නෑ..." ඔහු නැවතත් කියයි.
    ඔය ගම්මුන්ගේ හැටියකි.විශේෂ සොහොනක් ඇතිවිට එය මත ගස් පැල නොවනබව කියයි.කෙසේ වෙතද මෙහි කුඩා ගසක්වත් දක්නට නොලැබුණි.ඇතැම්විට මෙයට හේතුව මෙහි දමා ඇති කොන්ක්‍රීට් තට්ටුවක් වීමට පුළුවන.

"ඔය පඳුරු තිබ්බට මුලයන ගස් ඔතන හැදෙන්නේ නෑ..." ඔහු නැවතත් කියයි.
  අන්දරේ ගේ සොහොන බැලීමට යාහැකි හොඳම අවස්ථාව ඔබ කතරගම යන විටකදීය.හම්බන්තොටින් තිස්සමහාරාම පාරේ යනවිට හමුවන උඩමලල හන්දියෙන් වමට ඇති පාරේ කිලෝමීටරයක් පමණ ගොස් එහි දකුණු දෙසින් වූ වැව  අයිනදිගේ ඇති   අතුරුමගක ගමන් කිරීමෙන් අන්දරේගේ සොහොන වෙත ලඟාවිය හැක.  
උඩමලල හන්දියෙන් රතු පැහැයෙන් දක්වා ඇති මාර්ගයේ ගමන් කිරීමෙන් අන්දරේගේ සොහොන වෙත ලඟාවිය හැක.

  අන්දරේ යනු හුදෙක් මනඃකල්පිත චරිතයක් නොවේ.18 වන සියවසේ සෙන්කඩගල මහනුවර රාජාධි රාජසිංහ රජු දවස රජවාසලේ සිටි විකටයෙකි,කවියෙකි.අන්දරේ වටා ගෙතුණු කතා රාශියකි.අන්දරේ සීනි කාපු හැටි,ගල උස්සපු හැටි,ගොනාට ඇඳීම,හතරබීරි කතාව,කිරි කෑ හැටි,රබන් පැලීම ඉන් වඩා ප්‍රසිද්ධ කතන්දර ලෙස දැක්විය හැක.මොහු රජවාසලේ සේවය කල වකවානුව ක්‍රි.ව 1781සිට 1798 දක්වා   බවට ඔහුගේ සොහොනේ සටහන්ව පවතී.
   ඔහුගේ උපන්ගම  ලෙස සැලකෙන්නේ මාතර දෙවිනුවර ප්‍රදේශයයි.එය ඔහුගේ පියාගේ උපන්ගම වන අතර ඔහුගේ මවගේ ගම වශයෙන් සඳහන් වන්නේ දික්වැල්ල ග්‍රාමයයි.දිගු කලක් රජ වාසලේ සේවය කල අන්දරේ තම ජීවිතයේ අවසාන භාගයේ, තමන් ඉපදුනු සුන්දර ගම්මානයත් තරුණවියේ ගැටමානේ බිරිඳ සමග ගතකල ජීවිතයත්  සිහිපත් වී තම වයස්ගත බවද,රෝගී බවද නොසලකා එහි යාමට තීරණය කල අතර, ගමනේ අතරමගදී ඉහත සඳහන් උඩමලල වැව ඉස්මත්තයේ පිපාසයෙන් මියගිය බවටඉතිහාසයේ සඳහන් වේ.

    ලිපිය අවසාන කරන්නට පෙර අන්දරේ විසින් කියන ලද කවි කිහිපයක් මෙසේ සටහන් කර තබමි.  

රජ බිසව ගැන රජුට කී කවියක්


                 බොහොම හොඳට රන්කම්කල වැඩක් වගෙ යි
                 දේවතුමට මහබඹු දුන් ලියක් වගෙ               යි 
                 ලෝකේ ඉන්න පඬිහට පිස්සුවක් වගෙ         යි 
                 කොහොඹ ගහට කරවිල වැල ගියා වගෙ      යි 

පෙම්වතියට          
  
         කොළඹ කළුතර අලුත් ගන්තර මුනේ මාතර ගාල්ලේව       ත් 
         සපරගමු පුත්තලම උඩරට කොට්ටියරම් තොට මුනේ ව      ත් 
         සතර සත් කෝරලේ ඇතුළුව මෙවැනි මැදි හත්පත්තුවේ ව  ත් 
         නුබ සේ ලස්සන කතක් නුදුටිමි සතර වාසල් කොන් අටේ වත් 

තමා ගැනම 

                  යන්තරේ හොඳයි ඉඳ කපු කටින්නට 
                  මන්තරේ හොඳයි ඉඳ ජප කරන්න ට 
                  ගින්දරේ හොඳයි සීතට තපින්න     ට 
                  අන්දරේ හොඳයි සීපද කියන්න      ට 

බිරියගේ වියෝවේදී  


                   තන් සොඳ තරුණ සුරතල් කත ලබාලා 
                   උන්නෙමු සතුටු සයුරේ අපි ගිලී       ලා 
                   රන්කඳ නුබේ පස් යටකර  දමා        ලා 
                   මම්වද ගෙට ආවේ දැන් පය නගා     ලා
සටහන: අන්දරේගේ අක්කා දීගගිය බවට සඳහන් වන ගැටමානේ ගම්මානයෙන්ම හමුවූ සුන්දර තරුණියක් අන්දරේ විසින් විවාහ කරගත්  බවත්ඇයදරුප්‍රසුතියකදී අවාසනාවන්ත ලෙස මියගිය බවත් පොත පතේ සඳහන් වේ.

මරණයට පෙර 

                  රිදී කලේ රන්කොතලේ බීපු ම          ට 
                  නිකන් කලේ පැන් නැතිවිය පිපාසෙ  ට 
                  කොට්ට මෙට්ට ඇඳ ඇතිරිලි තිබුන ම ට 
                  කෙසේ පසු වෙම්ද පලු වීර ගස් ය       ට 

Sunday, February 17, 2013

වන නිවහන (ෆිෂින් හට්ස්) | Fishing huts - Sripada via Rajamale


වන නිවහන 

        කඳුකර වැසිවනාන්තරයෙන්  පෝෂණය වන වනනදිය, ඇතැම් විට ගල්පර අතරින් රැළිති නංවමින්ද තරමක් ගැඹුරු තැන්වල ඉතා නිහඬවද ගලාබසී.හිරුරැස් ගඟ මත පතිතව, එහි දිය රැළිති වල සෙවනැලි ගං පතුලේ ඇති තැඹිලි පැහැති ගල්කැට මත සියුම් වූත් සුන්දර වූත් රටාවන් මවාලයි.සුළඟ එතරම් රළු නොවුනද,තුරුමත ඉදුණු, කහ පැහැති පත්‍රයක් දෙකක් නදිය මත පතිත කරවන්ට තරම් එය පොහොසත්ය.

         ඉහත කී වන නදිය අසබඩ දැවයෙන් කල කුඩා නිවසකි.මෙය වූ කලී වචනයේ පරිසමාර්ථ අර්ථයෙන්ම වන නිවහනකි.බිත්ති, වහලය සහ  කවුළු පමණක් නොව එහි වූ සෑම කුඩා අංගයක්ම සාදා ඇත්තේ අවට වනයෙන් සපයාගෙන ඇති ලී දඬු එකට පිරිද්දීමෙනි.නේකවර්ණවූ කුරුල්ලන්ගේ නාදයත් දිය රැලි නගන හඬත් හැර වෙනත් කිසිදු ශබ්දයක් මෙහි සිටින්නන්ට නෑසෙනු ඇත.මෙහි එක් පසකින් බැලුවිට පෙනෙන්නේ නිල අහස තෙක් පැතිරුණු ලාකොළ පැහැයෙන් දිදුලන මරේ තේ වතුයායයි.ඊට සැතපුම් කීපයක් එපිටින් සුදු පැහැති වලාවන් සිපගනිමින් වැජබෙන  සිරිපා කඳු මුදුන දැකගත හැකිය.අනෙක් පසින් ඇත්තේ සුන්දර බත්තුළු ඔයත් ඉන් එපිට අක්කර දහස් ගණනක් පැතිර ඇති සමනල කන්ද වැසිවනාන්තරයත්ය.
හිරුරැස් ගඟ මත පතිතව, එහි දිය රැළිති වල සෙවනැලි ගං පතුලේ ඇති තැඹිලි පැහැති ගල්කැට මත සියුම් වූත් සුන්දර වූත් රටාවන් මවාලයි 

ශ්‍රී පාදය 

      උණුසුම් හිරුරැස් ඇති දිනයක මම, වන නිවහන පිහිටි ඉවුරේ සිට අනෙක් ඉවුර දක්වා පිහිනා ගියෙමි...නදිය හරහා යාම එතරම් අපහසු කටයුත්තක් නොවේ.නමුත් මෙහි ජලය කෙතරම් පැහැදිලිද කිවහොත් අඩි දහයක් විස්සක් තරම් ගැඹුරු තැන් වුවද අපට පෙනුනේ අඩි කිහිපයක් පමණක් ගැඹුරු ස්ථාන ලෙසිනි...ගං දිය තරමක් සීතල නිසා පළමු දිනයේදී අපට වැඩි වේලාවක් දිය නෑම සිදුකල නොහැකි විය...සීතල මගහරින්නට වන නිවහනින් ලැබුණු උණුසුම් දිවා ආහාරය නම් ප්‍රනීතය....


උණුසුම් හිරුරැස් ඇති දිනයක මම, වන නිවහන පිහිටි ඉවුරේ සිට අනෙක් ඉවුර දක්වා පිහිනා ගියෙමි.

      දිවා ආහාරයෙන් පසු මගේ මිත්‍රයින්  සූදානම් වූයේ තවත් වික්‍රමයකටය. එනම් වන මැද සැඟවුණු බත්තුළු ඔයේ දිය ඇල්ලක් සොයා යාමටය..මේ සඳහා ගඟ දියේ ඉහත්තාවට පැය එකහමාරක් පමණ ගමන් කල යුතුය....ගඟ දිගේ ගමන ඉතා දුෂ්කර කටයුත්තකි...එක්ව සැදුනු ලොකු කුඩා ගස් වැල් නිසා අපට වනය හරහා ගමන් කල නොහැකි බැවින් එකම විකල්පය වූයේ ගඟ මත වූ ගල් කුළු මතින් ඉදිරියට යාමයි...නොගැඹුරු තැන් වලදී  ගඟ මැදින් ගමන් කල අපි ඇතැම් ස්ථාන වලදී ගංඉවුරේ ගල් කුළු මතින් ඇවිද ගියෙමු...ඉවුර මත වූ ගල්කුළු බොහොමයක් පාසි බැඳීම නිසා ඉතා ලිස්සන සුළුය.කැමරාවක්ද රැගෙන ගමන් කල නිසා මගේ ගමන සිදු වූයේ අන් අයට වඩා සෙමිනි...වරක් පාසි බැඳුනු ගලක් මතුපිටින් යන විට පය ලිස්සීමෙන් මගේ සමබරතාවය ගිලිහී ගිය අතර කැමරාව පසකට විසිවී ගියේය...ගල දිගේ ලිස්සා ගොස් මගේ වම් වැලමිට තදින් යමක වැදුන මුත් එකවරම අනෙක් අත අසල වූ ගල් නෙරුවක සිරකර ගැනීමට හැකිවූ නිසා හානිය අවම කර ගැනීමට හැකි විය.
      කුඩා දියඇලි කිහිපයක් හමුවීමෙන් පසු අපි ගඟ දෙකට බෙදෙන ස්ථානයකට ලඟාවීමු.මෙම ස්ථානයට සිරිපා මලුව වඩා පැහැදිලිව පෙනේ..මින් කුඩා දිය පාර සිරිපා කන්ද ඔස්සේ ගලන බවක් පෙනුණු අතර  අප සොයා යන ඇල්ල තරමක් විශාල නිසා, ජල ප්‍රමාණය වැඩි, වම පසින් වූ දියපාර දිගේ ගමන්කිරීමට අපි තීරණය කළෙමු.


ගඟ දිගේ 
        කොතරම් ඉදිරියට ගියද ඇල්ලක සේයාවක්වත් වත් නැත...කරුවල වැටෙන්නටද ආසන්නය.සැබවින්ම අප තෝරාගත්තේ නිවැරදි මාර්ගයද ....? මංසන්දියේදී හමුවූ,සිරිපා කන්ද ඔස්සේ ගලන දියපාර තරමක් කුඩා වුවද ඉන් දිය ඇල්ලක් ඇතිවිය නොහැකිද....? මෙවන් දෑ කල්පනා කරමින් අපි ගඟ දිගේ තවත් වංගුවක් පසු කළෙමු....

     මේවනවිට අප සිටියේ ගංගාවේ දකුණු පසිනි.තවත් කුඩා ඇල්ලක් අපේ නෙතු ගැටේ....එය අපට පෙර හමුවූ දියඇලි වලට වඩා තරමක් විශාල වුවද එහි උස අඩි දහයක් පමණ විය....අසා තිබු විස්තරයට අනුව අප සොයා ආ ඇල්ල මෙය විය නොහැක.....
     චායාරුපයක් ගැනීමට ගඟේ අනෙක් පසට ගිය විට එකවරම අප සොයා පැමිණි දේ පැහැදිලිව පෙනිණි. ...අඩි පනහක් පමණ උස්වූ තරමක් විශාල ප්‍රමාණයේ දියඇල්ල මෙතෙක් වෙලා අපට නොපෙනුනේ ගඟ දෙපස වූ ගල්කුළු නිසාවෙනි....මෙහි නියම නම හෝ නිවැරදි උස හරිහැටි නොදන්නා මුත් එය සුන්දර බවින් නම් අඩුවක් නැත....ගමනේ අපහසුම අංගය වුයේ ඇල්ල පාමුලට යාමයි...යන්තමින් හෝ පය ලිස්සා ගියහොත් නතර වෙන්නේ කුඩා ඇල්ලේ තටාකයෙහිය..අවසානයේ ගංඉවුරට නැමුණු ගස් අතු වල එල්ලී,තරමක අවදානම් ගමනකින්  පසු අපට ඇල්ලේ පාමුලට ළඟාවීමට හැකිවිය.


අවසානයේ ගංඉවුරට නැමුණු ගස් අතු වල එල්ලී,තරමක අවදානම් ගමනකින්  පසු අපට ඇල්ලේ පාමුලට ළඟාවීමට හැකිවිය

        අප නැවත වන නිවහන කරා එනවිට කරුවල වැටී තිබින...තේ වත්තත් යුකැලිප්ටස් වනාන්තරයත් අතරින් සිරිපා මළුවේ ආලෝකයත් එහි ගමන් මාර්ගයත් යන්තමින් පෙනේ.හෙට උදයේම සිරිපා කරුණා කලයුතුය...මෙවර සිරිපා වන්දනාවට අප තෝරාගත්තේ මරේ වතුයායෙන් පටන්ගන්නා රජමලේ මාර්ගයයි.විදුලි ආලෝකය නොමැති බැවින් අප යායුතුව තිබුනේ දහවල් කාලයේදීය...




   වන නිවහනේ රාත්‍රිය නිහඩය..විචිත්‍රය..සීතල නිසා අපි නදිය අසබඩ ගිනිමැලයක් දල්වාගත්තෙමු.නදියේ ගෝෂාව පරයා විවිධ සතුන්ගේ සිහින් නාදයන් එකදිගට ඇසේ.ගංඉවුර අසල දැවයෙන් තනා ඇති අසුනකට බරවූ මම වනය තුලින් ඇසෙන විවිධ ශබ්දයන් හඳුනාගන්නට තැත් කිරීමි..ගමන් වෙහෙසත් නදියේ ගීතයත් නිසා මැදියමට පෙර මට නින්ද යන්නට ඇත.





උදැසනම අපි ගඟේ ස්නානය කළෙමු.කලාතුරකින් දක්නට ලැබෙන කැහිබෙල්ලන් රංචුවක්ද ගල් කුළු මතින් පැනයන වලිකුකුලෙක්ද තවත් නම් නොදන්නා පක්ෂීන්  කිහිපදෙනෙක්ද අපේ ඇසට හසුවිය.උදැසන කාලයට අප මෙන්ම වනාන්තරයද ගඟදියද වඩා ප්‍රබෝධමත් බවකින් යුක්තබැව් මට සිතේ.


දහවල් දහය පමණ වනවිට සිහින් පොද වැස්සක් වැටෙන්නට විය...වැහිබින්දු නදිය මත වැටී ගංපතුලේ දර්ශන අපැහැදිලි විය...වැස්ස පායනතුරු සිටි අපි වන නිවහනට ආයුබෝවන් කියා සිරිපා කරුණා කරන්නට මරේ වත්ත කෙලවරකින් වනාන්තරයට පිවිසීමු...
වැස්සට පසු 



බත්තුළු ඔය 



         රජමලේ මාර්ගය සිරිපා මළුවට ඇති කෙටි මගකි.බොහෝවිට  මළුවට බඩු ගෙනයන්නන් භාවිතා කරන්නේ මේ මාර්ගයයි.නොනැවතී ගමන් කළහොත් පැය දෙක හමාරකින් පමණ මහගිරිදඹට ළඟාවිය හැක...කැලෑ මග අතරදී කූඩැල්ලන් අපට විටින් විට කරදරකලද එය අපේ ගමනට එතරම් බාධාවක් නොවිනි.


 රජමලේ (සඳගල තැන්න) මාර්ගය
      සිරිපා වන්දනාවෙන් පසු රාත්‍රිය සිරිපාමලුව තුල ගතකල අපට උදැසන ඉර සේවය බැලීමට නොහැකි වුයේ අධික මීදුම නිසාවෙනි.උදැසන 7.30 පමණ වනවිටද මීදුම පහව නොගිය හෙයින් මිහිදුමෙන් මතුවී පෙනෙන අඩවිකන්ද,කුණුදිය පර්වතය ඇතුළු අවට කඳුවැටි වල මනස්කාන්ත දර්ශනයන් කිහිපයක් අපට මගහැරිනි.අප උදැසනම නල්ලතන්නි මාර්ගයෙන් පහලට කරුණා කරන්නට පටන්ගත්තේ දහවල් හැටන් වලින් කොළඹ දක්වා යන දුම්රිය අල්ලා ගැනීමේ බලාපොරොත්තුවෙනි.


රජමලේ මාර්ගය අතරමගදී 



අපේ නඩේ




නල්ලතන්නිය-හැටන්මාර්ගයේ මුල්ගම හන්දියේ සිට ෆිෂින් හට්ස් දක්වා ඇති මාර්ගය  කොළ  පැහයෙන්ද මරේ වත්තේ සිට ඇති රජමලේ මාවත රතු  පැහැයෙන්ද දක්වා ඇත.


සටහන :  
  • වන නිවහනේ නැවතීමටනම් 052–4920870 අංකය අමතා මස්කෙළිය වතුයායේ කාර්යාලයෙන්  අවසර ගෙන දින වෙන්කිරීමක් කරගත   යුතුය.
  • දැනට පවතින පහසුකම් අනුව අටදෙනෙකුට නැවතිය හැකි වන නිවහනක්ද හය දෙනෙකුට නැවතිය හැකි නිවහන් දෙකක්ද ෆිෂින් හට්ස් තුල පවතී.
  • ගමන් මාර්ගය - හැටන් > මුල්ගම හන්දිය (නල්ලතන්නිය මාර්ගය)> ෆිෂින් හට්ස් මාර්ගය (මෙහි කිලෝමීටර් 8ක් පමණ ගමන්කලයුතුය.බස්රථ නොමැති වුවත් පොදු ප්‍රවාහනය සිදුකරන වෑන් රථ වල හෝ ත්‍රීරෝද රථ මගින් ෆිෂින් හට්ස් දක්වා ගමන් කල හැක.)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...