Showing posts with label කඳු නැගීම. Show all posts
Showing posts with label කඳු නැගීම. Show all posts

Tuesday, June 4, 2013

උතුවන්කන්දේ සරදියල් එල්ලා මරණු දුටුවෙමි | Uthuwankanda


කාලය : ක්‍රිව 1855

ස්ථානය : උතුවන්කන්ද

            "මම්මලේ...උඹට ඇහෙනවද කරත්ත සද්දේ...? නිච්චියටම කරත්ත තුනක්වත් ඇති...උඹ කොල්ලො ටිකට කතා කරගෙන හන්දියේ ගොරක ගහ යටට වරෙන් ...මං තුවක්කු බටේ අරං එන්නං..... " සරදියල් උතුවන්කන්දේ ගල්කුළු මතින් පහලට බසිමින් කීවේය.

"ඉක්මනට වරෙන්...දැනටමත් උං හන්දියට ලංවෙලා ඇති....සිරිමලෝ මොනවද තෝ ඔය කල්පනා කොර කොර ඉන්නේ...? වරෙන් යන්ට..." මම්මලේ සිරිමලාට කෑ ගසමින් පහලට බසින්නට පටන් ගත් අතර තම අතිජාත මිත්‍රයා වූ මම්මලේ සිරිමලාත් සමඟ උතුවන්කන්ද පහලින්වූ වෙල්යාය දෙසට පල්ලම් බසිනු මොහොතක් බලා සිටි සරදියල් තම තුවක්කුව සඟවා තිබු තැන සොයා කැලය පීරා ඇදෙන්නට විය.

කරත්ත සද්දය  ලඟ ලඟම  ඇසේ.මම්මලේට සගයින් එකතුකර ගැනීමට වෙලාවක් නොවීය.වෙල්යාය මැද්දෙන් දිවගිය මම්මලේත් සිරිමලුත් උතුවන්කන්ද හන්දියේ වංගුවට මදක් එහායින් වූ වනරොදක සැඟවී කරත්තය පෙළ එනතුරු රැක සිටියෝය.සරදි තවමත් නැත.හදිස්සියේ මම්මලේ තම තුවක්කුවද දමා ඇවිත් තිබින.

කෝ බං සරදි...? ඔය කරත්තවල වටිනයමක් තියේනං මුන් නිකන්ම එයිද...? ජා කාරයෝ දෙතුන් දෙනෙක්වත් ඇති...මතකනේ ගියපාර..."

"ඉතින් තෝ බයද...? බයනැතුව හිටු....! ජා කාරයෝ නෙමෙයි සුද්දෝ හිටියත් බාවල තමයි අද ගෙදර යන්නේ...මට ඕකුන් පේන්න බෑ..." මම්මලේ තම කිරිච්චිය අදිමින් කීවේය.

සිරිමලා කියූ ලෙසටම මුලින්ම පැමිණි කරත්තයේ විදේශික පෙනුමැති භටයින් දෙදෙනෙකු සිටියෝය.පසුපසින් තවත් කරත්ත දෙකක් පැමිණි අතර තුන්වන කරත්තය වංගුවෙන් හැරුණු විගසම මම්මලේ මහපාරට පැන්නේය.

"නවත්තපිය ඕක...! "

"සිරිමලෝ බලපන් ඕවයේ මොනවද තියෙන්නෙ කියල....! "

"මේවයෙ මොනව තිබ්බත් තොපිට වැඩක් නෑ...මේවා කෑගල්ලේ උපදිසාපතිතුමාගේ බඩු... මේවට අත තිබ්බොත් තොපිට මැරුම් කන්න වෙයි..." මෙතෙක් වෙලා පිටුපස කරත්තයේ සිටි ආරච්චි කෙනෙකුගේ පෙනුමැති යමෙකු කරත්තයෙන් බසිමින් කීවේය.ඔහු සමඟ පිටුපස කරත්තයේ සිටි තවත් හතරපස්දෙනෙක්ද බිමට පැන්නෝය. 
"මේවයෙ මොනව තිබ්බත් තොපිට වැඩක් නෑ...මේවා කෑගල්ලේ උපදිසාපතිතුමාගේ බඩු... මේවට අත තිබ්බොත් තොපිට මැරුම් කන්න වෙයි..."

      මම්මලේ අත වුයේ කිරිච්චියක් පමණි.තුවක්කුවක් නැතිව ආ ගමන මෝඩකමක් යැයි ඔහුට දැන් සිතේ.තුන් හතර දෙනෙක් නම් ගානක් නැත.මෙහි පිරිස වැඩිය.

"තෝ හිතුවද යකෝ ......"  ඔහු පෙරලා ආරච්චියාට යමක් කියන්නට තැනුවා පමණි.

ඩෝං.......මුළු පළාතම දෙදරවමින් වෙඩි හඬක් ඇසින.

"මොන පාහරයාගේ උනත් මොකද බොල ...!ගනිවු ඔය කරත්ත වල පටවල තියන සේරම බඩු.....! "

අවතාරයක් මෙන් බැද්ද අතරින් මතුවූ සරදියල් දුටු මම්මලේගේ කටකොනකින් සිනාවක් නැගින.

"මලේ මේවයේ තියෙන්නේ දිසාපතියගේ බඩු නං අද අපිට වාසියි වගේ..."

"හ්ම් හ්ම් ඉක්මන් කරපන්" සරදි තම තුවක්කුව කරත්තකාරයා දෙසට හැරවීය.

"අනේ වෙඩිතියන්න එපා ආයුබෝවං...මං කොරන්නේ මගේ රාජකාරිය නොවැ....."

"මං තොට වෙඩි තියන්නේ නෑ යකෝ ...බාපං ඔය බඩු සේරම බිමට"

කරත්තකාරයා වරක් ආරච්චි දෙස  බලා කරත්තයේ වූ ගෝනි එකින් එක බිමට බාන්නට විය.

කරත්ත තුල වූ ගෝනි බිමට බාන අතරතුර මම්මලේ කරත්තයේ පිටුපස සඟවා තිබූ කාසි මල්ලක් ද සොයාගත්තේය.

"හහ්...! තොපි පහල ගං වලින් එකතු කරපු බදු වෙන්න ඇති...."

කරත්තකාරයා බඩු බෑම අවසන් කල පසු සරදියල් ආරච්චිගේ මුදල් පසුම්බියද උදුරා ගත්තේය.

"ගිහින් තොපේ දිසාපතියට කියපන් සරදියල් බඩු ටික ගත්තය කියල,ඒව හොයන්න මිනිස්සු එව්වොත් කරදර වෙන්න වේවිය කියලත් කියපන්..."

ආරච්චි රවා බැලුවා මිස කිසිවක් කීවේ නැත.

"දැන් ඉතින් පලයව් ..."

කරත්ත පෙළ වංගුව පසුකොට තරමක් දුරක් ගමන් කල බවට සැක හැර දැනගත් සරදියල්, බාගත් බඩු ගෙනයාමට කොල්ලන් කීපදෙනෙකු සොයාගෙන ඒම සඳහා සිරිමලාව මොල්ලිගොඩ දෙසට පිටත්කර යැව්වේය.

"මලේ... අද රෑම මේ ටික බෙදල දාමු...උතුවන්කන්දට මේවා අදින්න බෑ..."

"එතකොට අර  අරණායක සූදු පොලේ වැඩේට මොකද කරන්නේ...? "

"යකෝ එක හාන්කවිසියක් වත් මතක නැති උනානේ.....අද හවහට යමන් ඒ වැඩෙත් ඉවරයක් කරන්න... ඕක කරන්නේ අරණායක පැත්තේම  එකෙක්ලු... වත්තේ පඩි දෙන දවසට මූ සූදුව කරන්නනේ.... "

"වැඩකරන උන්ගේ පඩිය කොල්ල කන තක්කඩියෙක්..."

සූදුවේදී මූ හොරකරලා සල්ලි ටික ගසා කනව කියලයි නෙවෙද ආරංචි උනේ...අපි අඳුනගන්න බැරි විදියට ගොහින් වැඩේ ඇත්තද කියල බලමු..."

"එහෙම තමා ආරංචියේ හැටියට..."

"එහෙමනම් අන්තිම වෙනකන් බලල වැඩේ ඇත්තනං දෙකක් තුනක් ඇනල සල්ලි ටික බෙදල දාමු..."

"අද වැඩෙනුත් සෑහෙන ලාබයි..." මම්මලේ ආරච්චිගෙන් උදුරාගත් පසුම්බිය එලියට අදිමින් කීවේය.

"ඕක තියාගනින්...මං ලබන සුමානේ විතර පතුරන් ටිකක් ගන්න මීගමු යන්ට  හිතාගෙන ඉන්නේ.."

"සරදි .." නැවත පැමිණෙන සිරිමලා ඈත සිටම කෑගැසුවේය.

"කොල්ලෝ ටික හොයන්න නෑ බන්.. උක්කුවයි කිරායි විතරයි හම්බු උනේ...."

"යමන්කෝ මේටික කොහෙට හරි ඇදල දාන්ට..."

"අරණායක යනවනම් පිස්තෝලෙ අරන්යන්න වෙයි ...?"

"උබ හවස ලැහැත්ති පිට හිටහන්කෝ....මං එන්නම්කෝ උබලගේ ගෙවල් පැත්තේ..."

            මම්මලේගෙන් සමුගත් සරදි උතුවන්කන්ද දෙසට ගමන් කළේය.හැන්දෑ යාමයට මෙහි පැමිණ පහලින් වූ වෙල්යායත් නිල්වන් වන රේඛාවත් ඊට එපිටින් වූ කඳු වැටිත් දෙස බලා සිටීම ඔහුගේ සිත සන්සුන් කරන කරුණක් විය.වනරොද හරහා ගමන් කල ඔහු අවසානයේ උතුවන්කන්ද මුදුනේ වූ කුඩා ගල් තුඩුවට නැගගත්තේය.
හැන්දෑ යාමයට මෙහි පැමිණ පහලින් වූ වෙල්යායත් නිල්වන් වන රේඛාවත් ඊට එපිටින් වූ කඳු වැටිත් දෙස බලා සිටීම ඔහුගේ සිත සන්සුන් කරන කරුණක් විය
        පහලින්වූ ගම්මානය දෙස බලන ඔහුට මම්මලේගේ නිවසද මැනවින් පෙනේ.ඇතැම්විට මේනකාද (මම්මලේ ගේ සහෝදරිය) නිවසේ සිටින්නට පුළුවන.ඔහු ඇයට කුඩාකල සිටම ප්‍රිය කළ අතර කිසියම් දිනක ඇය විවාහ කර ගැනීමටද සිහින මැව්වේය.නමුත් මේනකා විවාහ කරවන ලද්දේ  කාදර් නැමැත්තෙකුටය.

            මේ සියල්ල සිදුවූයේ අකුරු කිරීමට පන්සලට ගිය දිනයක සරදි සහ ගමේ ආරච්චිගේ පුත්‍රයා අතර ඇතිවූ ගැටුමක් නිසාවෙනි.තම පුත්‍රයාට පහරදුන් සරදි සොයා ආරච්චි ගම පීරන්නට වූයෙන් සරදි එදා ගෙදර නොගොස් කැලයේ සැඟවුනේය.සරදියල් සොයාගැනීමට නොහැකි වූ හෙයින් තවත් කෝපයට පත් ආරච්චි සරදිගේ පියා වූ අදාසිඅප්පු අල්ලාගෙන ගියේය.ආරච්චිට බියෙන් සරදියල් කොළඹට පැනගිය අතර කාලයක් ඔහු හමුදා බැරැක්කයක සේවය කළේය.ආණ්ඩුකාරයාගේ උපන්දින උත්සවයකදා බැරැක්කයකයේ ආයුධ ගබඩාවෙන් තුවක්කු කිහිපයක් හා පතොරම් ගොනියක් පැහැරගෙන පැන ආ සරදි තම මිත්‍රයා වූ මම්මලේ මරික්කාර් සහ තමා කුඩා කල ඇසුරු කල තවත් මිත්‍රයින් කිහිපදෙනෙකු සමග මංපහරන්නටත් ඒවා දුප්පත් මිනිසුන්ට බෙදා දීමටත් පටන් ගත්තේය.විටින් විට පොලීසියට හසුවූ නමුත් රටපුරා සිටි මිත්‍රයින් හේතුවෙන් ඒ හැමවිටකදීම ඔහුට පොලීසියෙන් පලා යාමට හැකි විය.
.................................................................................................................................................  
කාලය : ක්‍රිව 2012

ස්ථානය : උතුවන්කන්ද


         වෙල්යාය මැද්දෙන් උතුවන්කන්ද දෙසට ඇදුනු මාර්ගය දිගේ ගමන් කරන තරුණයින් තිදෙනෙකි.විටින් විට උතුවන්කන්ද දෙස බලමින් ගමන් කල ඔවුන් කන්ද නැගීමට කෙටිමගක් සොයන සෙයකි.ගරාවැටුණු පාසලක ගොඩනැගිල්ලක් අසලින් කැලය දෙසට වූ අඩිපාරකින් හැරුනු ඔවුන් ක්‍රමයෙන් රබර් වත්තකට ඇතුළු වූ අතර පැය කාලක පමණ ගමනකින් පසුව උතුවන්කන්ද ගල මුදුනතට නැග ගත්තෝය.කන්ද මුදුනේවූ ගල් තුඩුව නැගීම තරමක් අවදානම් කටයුත්තක් වුවද ඉන් භාගයක් පමණ නැගගත් මොවුන් තිදෙනා ආරක්ෂාකාරී ස්ථානයක රැදී අවට පිරික්සන්නට විය.



"හිතපු තරං උස නෑනේ බං...?"

"ඒ උනාට හතරවටේම පේනව"

"අපි පහුකරගෙන ආපු පාරේ ගුහාවක් වගේ එකක් තිබ්බ නේද...? ඕක සරදියල් හැංගිලා හිටපු තැන වෙන්න ඇති.."

"ඇත්තද බන් සරදියල් ඒකාලේ හිටපු වතුකාරයින්ගෙ බංගලාවලට පැනල හොරකං කළා කියන්නේ..."

"මාත් අහල තියනවා ඔය කතාව..."

දහවල් හිරුරැසින් කළුගල් තලාව රත්වී දුම්දමන සෙයකි.ඈත කඳු වළලු  පිසගෙන හමන සුළඟද වියලිය.කර්කශකය.

නිල්වන් කඳුවැටිත් ඉමක් කොනක් නොමැතිව පැතිරුණු වනයත් හුදකලා සිතුවිලි නංවන්නට සමත්ය.කලක් දරුණු මං පහරන්නෙකුගේ තිත්පොලක් වූ උතුවන්කන්ද අද හුදකලාවූ කඳුගැටයකි.

"බෝ ඇල්ල කියල දිය ඇල්ලක් තියනවලු මේ ළඟ පාත.."

"වෙන්න ඇති ...මාඔය යන්නෙත් මාවනැල්ල ටවුන් එක ලඟින්මනේ..."

"ඒයි අර බලපන් අර පල්ලෙහා තියෙන එක ...? හරියට නිකන් රජ මාලිගාවක් වගේ..."

"රජ මාලිගාවල් කොහෙද බං මෙහෙ.....?"

"මොකක්ද බං ඒක....? ගල් වලින් හදපු එකක් වගේ..."

"බහින කොට ඔය පැත්තෙන් බහිමු...බලාගන්න පුළුවන් වෙයිනේ මොකක්ද කියල..."
"ඒයි අර බලපන් අර පල්ලෙහා තියෙන එක ...? හරියට නිකන් රජ මාලිගාවක් වගේ..."

     තවත් මද වේලාවක් උතුවන්කන්ද මුදුනේ ඒ මේ අත ඇවිදගිය තරුණයින් තිදෙනා තමුන් දුටු අමුතු ආකාරයේ ගොඩනැගිල්ල සොයා පල්ලම් බසින්නට විය.

කන්ද බැසගත් ඔවුන් වෙලෙන් එගොඩවී තරමක් විශාලවූ  ද්වාරයකින් කඳු මුදුනතේදී දුටු අමුතු ආකාරයේ  ස්ථානයට ඇතුළු විය.

සැබවින්ම එය තනි ගොඩනැගිල්ලක් නොව ගලින් නිමවන ලද ගොඩනැගිලි සංකීර්ණයකි.

ඔවුන් පළමුව දුටුවේ ඔවුන් දෙස බලාසිටිය ආරච්චි කෙනෙකි.

ඊට පිටුපසින් ගම්වැසියන්ගේ රූප කිහිපයක්ද සරදියල් හා සම්බන්ද සිදුවීම් මාලාවක්ද රූප වලට අඹා තිබුණි.බොහෝ මෑතකදී කරවන ලද මේ රූප සහ ගොඩනැගිලි වලින්  පිළිබිඹු කරවන ලද්දේ සරදියල් ගම්මානයේ අනුරුවකි.



සිමින්ති වලින් අඹන ලද රූප පෙළ අතරින් ගමන්කළ තරුණයින් තිදෙනා කුඩා කෞතුකාගාරයක් වැනි යමකට ඇතුළු විය.

"මේ ඉන්නේ සරදියල් නේද....?"

"ඔය ඉන්නේ මම්මලේ..... අත එල්ලන් ඉන්නේ සරදියල්.....! "
.................................................................................................................................................
කාලය : ක්‍රිව 1864 මාර්තු 21

ස්ථානය : මේනකාගේ නිවස

"සරදි අයියේ....ආරංචියි නේද වැඩේ....? ලොකු හමුදාවක් එනවලු අයියලව අල්ලන්ට..."මේනකා කීවේ තරමක් බියපත් වූ විලසිනි.

"උබ බය නැතුව හිටහන්කෝ නංගියේ..... අපේ සරදිව අල්ලන්ට ඕකුන් කීපාරක් දතකෑවද..? "

"ඒඋනාට මලේ මේපාර උන් පන්සීයක් විතර එනවලු තුවක්කුත් අරගෙන....ලේසි වෙන එකක් නෑ.....කරුමෙට සිරිමලාවයි උක්කිදාවයිත් උන්ට අහුඋනානේ...." "සරදි කීවේ මදක් බැරෑරුම් ලෙසිනි.

"කරුමේ නෙමේ යකෝ....උන් කාසි වලට අපිව පාවා දුන්නා...! ඕකුන් මට අහුඋනොත් වෙඩි තියල දානවා...පර බල්ලො...! උඹ උන්ව විස්වාස කරා වැඩියි...එකයි මේ සේරම...."මම්මලේ කීවේ කෝපයෙනි.
"හාමුදුරුවනේ ඕකා හැංගිලා ඉන්නේ ඕං ඔය කඳුගැටේ මුදුනේ"


"සරදියල් අයියේ ...! සරදියල් අයියේ ...!" දොරකඩ ඉදිරියට පැමිණි කොලුගැටයෙකු හතිලමින් කෑගැසුවේය.

"මොකෝ බන්..."

"පොලීසියේ කට්ටියක් එනවලු මේ පැත්තට සරදියල් අයියව අල්ලන්ඩ...තුන්හාරසීයක් විතර දැනටමත් ගමට ඇවිත් ගමේ කට්ටියගෙන අයියල ඉන්න තැන් ගැන විස්තර අහනවා..."

"කවුද මල්ලියේ උබට ඔය වගක් කිව්වේ.....?"

"පීචෝහාමි නැන්ද කීවේ සරදියල් අයියව හොයාගෙන පණිවිඩේ දෙන්ඩ කියල..."

"කෝ දැන් අපේ අම්ම....?"

"උන්දැගෙනුත් අරුන් ප්‍රස්න කරනව....මට හොරෙන්ම ගිහින් අයියට පණිවිඩේ කියන්ට කිව්ව."

"හ්ම් උබ දැන් පලයන්කෝ.......ආ පොඩ්ඩක් හිටපන්.......නංගියේ උබත් පලයන් මේකත් එක්ක.....මෙතන තව ටිකකින් මොනවා වෙයිද දන්නේ නෑ" 

"අනේ සරදි අයියේ..." මේනකා සිටියේ හොඳටම බියපත්වය.

"උඹ බය නොවී පලයන්කෝ ... අපිට මුකුත් වෙන්නේ නෑ"

මේනකා සරදිත් මම්මලෙත් නිවසේ හැරදමා ගමන් කලේ එතරම් කැමැත්තකින් නොවේ.නමුත් මේ මොහොතේ ඒ හැර ඇයට කළහැකි දෙයක් නොවීය.

මේනකා නොපෙනීයනතුරු බලාසිටි සරදි තම තුවක්කුවත් පිස්තොලයත් සූදානම් කර ගත්තේය.

කිසිදෙයකයටවත් නොසැලුණු මම්මලේ පවා සිටියේ තරමක චකිතයකින් බව සරදියල්ට දැනේ.

"උඹ බයද ...? බය වෙන්ට එපා බං උනුයි අපිට බය වෙලා තියෙන්නේ... නැත්තන් අපි දෙන්න අල්ලන්ට ඔච්චර හමුදාවක් ගෙනෙයියැ..." සරදි  මම්මලේව අස්වසන්නට තැත් කළේය.

මම්මලේ කිසිවක් කීවේ නැත.ඒ වෙනුවට ඔහු ඔවුන් අල්ලන්ට ඒවියයි සිතන දිසාවට වූ ජනේලයක් තුලින් තම තුවක්කුව මානා ගත්තේය.

පහලින් කිසිවෙකුගේ ශබ්ධයක් ඇසේ.සරදි අල්ලන්නට පැමිණි පිරිස මේනකාගේ නිවාස වටකර ඇති සෙයකි.

"අර ජනේලේ ගාව එකෙක් ඉන්නවා වගේ...." නිවස අසලම සිටිඅයෙකු හදිස්සියේම කෑගැසූ අතර සරදි එකවරම හඬ ඇසුණු දෙසට වෙඩි තබා නිවසේ දොර අසලට පැන ගත්තේය.වෙඩිල්ල කාහටහෝ වැදුණු බවක් නොපෙනුන අතර නැවත දොරදෙසින් මෑත්වූ සරදියල් නැවතත් පිරිස සිටි ඉසව්වට වෙඩි තබන්නට සුදානම් වූවා පමණි.වනරොද දෙසින් පැමිණි වෙඩිල්ලක් සරදිට වැදී ඔහු එතනම බිම වැටුණි.මේ බව දුටු මම්මලේඉවක් බවක් නොමැතිව තමාගේ තුවක්කුවෙන් හා සරදිගේ පිස්තෝලයෙන් වෙඩිපහර කීපයක් එක පිට එක එල්ල කලද ඒ සියල්ලම නිෂ්පල වෑයමක් විය.

"මම්මලේ නිකන් මැරුම් නොකා එලියට වරෙන් යකෝ.....සරදිගේ කෙරුම් දැන් ඉවරයි..."

ඒ කලක් තමා සමඟ එකට සිටි සිරිමලා බව හඳුනාගත් මම්මලේ කෝපයෙන් දත්මිටි කෑවේය.

මම්මලේ තම තුවක්කුව දෙස මොහොතක් බලාසිටියේය.එහි පතුරම් හිස්ය.වෙඩි වැදුණු සරදියල් අසරණව බලා සිටින සෙයකි.සරදිගේ දකුණු අතට වෙඩි වැදී තිබිණ.සියල්ලකම අවසානය යැයි මම්මලේට සිතේ.ජනේලයෙන් පිටතමොහොතක් බලාසිටි මම්මලේ තම අතවූ තුවක්කුව බිම දමා සරදියල්වද කරටගෙන ගෙතුලින් පිටතට පැමිණියේය .
.................................................................................................................................................
කාලය : ක්‍රිව 2012

ස්ථානය : සරදියල් ගම්මානය - උතුවන්කන්ද
"ඔය ඉන්නේ මම්මලේ..... අත එල්ලන් ඉන්නේ සරදියල්.....! "

   කෞතුකාගාරය තුල සරදියල් සහ ඔහුගේ මිත්‍රයා වූ මම්මලේ මරික්කාර්ගේ ඡායාරූපයක් විය.මෙය ඔවුන් අත්අඩංගුවට පත්වූ පසු ගන්නා ලද එකකි.සරදියල් වතු බංගලාවලින් මංකොල්ල කනලද වටිනා භාණ්ඩකිහිපයක්ද තවත් චායාරූප කිහිපයක්ද එහි විය.

"අන්තිමට සරදියල්ට මොකද උනේ....?"

"එක බලාගන්ඩ පුළුවන් ඔතනින් එලියට ගිහින් දකුණට හැරුනහම.." එසේ කීවේ කෞතුකාගාරය බලාගැනීමට සහ මෙය නරඹන්නට එන්නවුන්ට මග පෙන්වන මැදිවියේ කාන්තාවකි.

කෞතුකාගාරයෙන් පිටතට පැමිණි තරුණයින් තිදෙනාට දක්නට ලැබුනේ ඔවුන් බලාපොරොත්තු වූ දෙයක් නොවේ.රෙදිකඩකින් මුහුණු වසන ලද සරදිත් මම්මලේත් එල්ලා මරන්නට සූදානම් කර තිබුණි.ක්‍රිව 1864 මැයි 7 වනදා උතුවන්කන්දේ දීකිරිකෑගේ සරදියල් සහ ඔහුගේ අතිජාත සගයා වූ මම්මලේ මරික්කාර් නඩු විභාගයකින් පසු රහසිගතව එල්ලා මරා දැමු බවට එහි සටහන්ව තිබිණ.මෙය සරදියල් අනුරු ගම්මානයේද අවසානය වූ අතර තවමත් වැඩකටයුතු අවසාන නොවූ මෙම පිලිරූ වර්ණ ගන්වා නොතිබුණි. 


       හිරු අවරට යමින් පවතී.උතුවන්කන්දේ මුදුනත මෙතැනට මැනවින් පෙනේ.අවරගිර හිරුරසින් එහි මුදුනත රන් පැහැයෙන් දිදුලයි.වරක් ඒ දෙස නෙත් යොමුකළ මිත්‍රයින් තිදෙනා සරදියල්ගේ රාජධානියෙන් සමුගෙන   මාවනැල්ල දෙසට ගමන් ඇරඹීමට පටන්ගත්තෝය.

පසුසටහන
     දහනමවන සියවසේ උතුවන්කන්ද මොල්ලිගොඩ ගම්මානයේ විසූ රාජසිංහ රජුගේ යකඩ දෝලියගේ දියණියක වූ පීචෝ හාමිගේත් හලාවත හාල්දඬුවන දීකිරිකෑගේ අදාසි අප්පුගේත් වැඩිමහල් පුත්‍රයාවූ සරදියල් කලක් ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුවට මහත් හිසරදයක් වූ දරුණු මං පහරන්නෙකි.උතුවන්කන්ද ඔහුගේ ප්‍රධාන තිත්පොලක් වූ අතර මේනිසාම ඔහු  "උතුවන්කන්දේ සරදියල්" ලෙසින් ජනයා අතර ප්‍රසිද්ධියට පත්විය.අධිරාජ්‍යවාදීන් හා ඔවුන්ගේ ගැත්තන් පිළිකුල්කල සරදියල් කිසිවිටක ඔවුනට හිස නොනැමුවේය.අවසාන වරට අසුවනවිට ඔහු මිනී මැරුම් කිහිපයකට වැරදිකරු බවට පත්ව සිටි අතර මේ හේතුවෙන් ඔහුත් ඔහුගේ සමීපතම සගයා වූ මම්මලේ මරික්කාර්රුත් එල්ලා මැරීමට නියම විය.

            කොළඹ සිට මහනුවර දෙසට ගමන් කරන ඔබට මාවනැල්ල නගරයට ආසන්නව සාරවත් කෙත්වතු අතරින් ඉහලට නැගුනු සුන්දරවුත් අභිමානනීයවුත් උතුවන්කන්ද දැකගත හැකිය.අහස් කුසට යොමුවුණු ඊ තුඩක් බඳුවූ මෙම කඳුමුදුන අධිරාජ්‍යවාදීන් පිලිකුල්කල සරදියල්ගේ දරදඬු හදවත සිහිගන්වන අමරණීය ස්මාරකයක් බැවු මගේහැඟුමයි.
සරදියල්ගේ උතුවන්කන්ද 

Sunday, February 17, 2013

වන නිවහන (ෆිෂින් හට්ස්) | Fishing huts - Sripada via Rajamale


වන නිවහන 

        කඳුකර වැසිවනාන්තරයෙන්  පෝෂණය වන වනනදිය, ඇතැම් විට ගල්පර අතරින් රැළිති නංවමින්ද තරමක් ගැඹුරු තැන්වල ඉතා නිහඬවද ගලාබසී.හිරුරැස් ගඟ මත පතිතව, එහි දිය රැළිති වල සෙවනැලි ගං පතුලේ ඇති තැඹිලි පැහැති ගල්කැට මත සියුම් වූත් සුන්දර වූත් රටාවන් මවාලයි.සුළඟ එතරම් රළු නොවුනද,තුරුමත ඉදුණු, කහ පැහැති පත්‍රයක් දෙකක් නදිය මත පතිත කරවන්ට තරම් එය පොහොසත්ය.

         ඉහත කී වන නදිය අසබඩ දැවයෙන් කල කුඩා නිවසකි.මෙය වූ කලී වචනයේ පරිසමාර්ථ අර්ථයෙන්ම වන නිවහනකි.බිත්ති, වහලය සහ  කවුළු පමණක් නොව එහි වූ සෑම කුඩා අංගයක්ම සාදා ඇත්තේ අවට වනයෙන් සපයාගෙන ඇති ලී දඬු එකට පිරිද්දීමෙනි.නේකවර්ණවූ කුරුල්ලන්ගේ නාදයත් දිය රැලි නගන හඬත් හැර වෙනත් කිසිදු ශබ්දයක් මෙහි සිටින්නන්ට නෑසෙනු ඇත.මෙහි එක් පසකින් බැලුවිට පෙනෙන්නේ නිල අහස තෙක් පැතිරුණු ලාකොළ පැහැයෙන් දිදුලන මරේ තේ වතුයායයි.ඊට සැතපුම් කීපයක් එපිටින් සුදු පැහැති වලාවන් සිපගනිමින් වැජබෙන  සිරිපා කඳු මුදුන දැකගත හැකිය.අනෙක් පසින් ඇත්තේ සුන්දර බත්තුළු ඔයත් ඉන් එපිට අක්කර දහස් ගණනක් පැතිර ඇති සමනල කන්ද වැසිවනාන්තරයත්ය.
හිරුරැස් ගඟ මත පතිතව, එහි දිය රැළිති වල සෙවනැලි ගං පතුලේ ඇති තැඹිලි පැහැති ගල්කැට මත සියුම් වූත් සුන්දර වූත් රටාවන් මවාලයි 

ශ්‍රී පාදය 

      උණුසුම් හිරුරැස් ඇති දිනයක මම, වන නිවහන පිහිටි ඉවුරේ සිට අනෙක් ඉවුර දක්වා පිහිනා ගියෙමි...නදිය හරහා යාම එතරම් අපහසු කටයුත්තක් නොවේ.නමුත් මෙහි ජලය කෙතරම් පැහැදිලිද කිවහොත් අඩි දහයක් විස්සක් තරම් ගැඹුරු තැන් වුවද අපට පෙනුනේ අඩි කිහිපයක් පමණක් ගැඹුරු ස්ථාන ලෙසිනි...ගං දිය තරමක් සීතල නිසා පළමු දිනයේදී අපට වැඩි වේලාවක් දිය නෑම සිදුකල නොහැකි විය...සීතල මගහරින්නට වන නිවහනින් ලැබුණු උණුසුම් දිවා ආහාරය නම් ප්‍රනීතය....


උණුසුම් හිරුරැස් ඇති දිනයක මම, වන නිවහන පිහිටි ඉවුරේ සිට අනෙක් ඉවුර දක්වා පිහිනා ගියෙමි.

      දිවා ආහාරයෙන් පසු මගේ මිත්‍රයින්  සූදානම් වූයේ තවත් වික්‍රමයකටය. එනම් වන මැද සැඟවුණු බත්තුළු ඔයේ දිය ඇල්ලක් සොයා යාමටය..මේ සඳහා ගඟ දියේ ඉහත්තාවට පැය එකහමාරක් පමණ ගමන් කල යුතුය....ගඟ දිගේ ගමන ඉතා දුෂ්කර කටයුත්තකි...එක්ව සැදුනු ලොකු කුඩා ගස් වැල් නිසා අපට වනය හරහා ගමන් කල නොහැකි බැවින් එකම විකල්පය වූයේ ගඟ මත වූ ගල් කුළු මතින් ඉදිරියට යාමයි...නොගැඹුරු තැන් වලදී  ගඟ මැදින් ගමන් කල අපි ඇතැම් ස්ථාන වලදී ගංඉවුරේ ගල් කුළු මතින් ඇවිද ගියෙමු...ඉවුර මත වූ ගල්කුළු බොහොමයක් පාසි බැඳීම නිසා ඉතා ලිස්සන සුළුය.කැමරාවක්ද රැගෙන ගමන් කල නිසා මගේ ගමන සිදු වූයේ අන් අයට වඩා සෙමිනි...වරක් පාසි බැඳුනු ගලක් මතුපිටින් යන විට පය ලිස්සීමෙන් මගේ සමබරතාවය ගිලිහී ගිය අතර කැමරාව පසකට විසිවී ගියේය...ගල දිගේ ලිස්සා ගොස් මගේ වම් වැලමිට තදින් යමක වැදුන මුත් එකවරම අනෙක් අත අසල වූ ගල් නෙරුවක සිරකර ගැනීමට හැකිවූ නිසා හානිය අවම කර ගැනීමට හැකි විය.
      කුඩා දියඇලි කිහිපයක් හමුවීමෙන් පසු අපි ගඟ දෙකට බෙදෙන ස්ථානයකට ලඟාවීමු.මෙම ස්ථානයට සිරිපා මලුව වඩා පැහැදිලිව පෙනේ..මින් කුඩා දිය පාර සිරිපා කන්ද ඔස්සේ ගලන බවක් පෙනුණු අතර  අප සොයා යන ඇල්ල තරමක් විශාල නිසා, ජල ප්‍රමාණය වැඩි, වම පසින් වූ දියපාර දිගේ ගමන්කිරීමට අපි තීරණය කළෙමු.


ගඟ දිගේ 
        කොතරම් ඉදිරියට ගියද ඇල්ලක සේයාවක්වත් වත් නැත...කරුවල වැටෙන්නටද ආසන්නය.සැබවින්ම අප තෝරාගත්තේ නිවැරදි මාර්ගයද ....? මංසන්දියේදී හමුවූ,සිරිපා කන්ද ඔස්සේ ගලන දියපාර තරමක් කුඩා වුවද ඉන් දිය ඇල්ලක් ඇතිවිය නොහැකිද....? මෙවන් දෑ කල්පනා කරමින් අපි ගඟ දිගේ තවත් වංගුවක් පසු කළෙමු....

     මේවනවිට අප සිටියේ ගංගාවේ දකුණු පසිනි.තවත් කුඩා ඇල්ලක් අපේ නෙතු ගැටේ....එය අපට පෙර හමුවූ දියඇලි වලට වඩා තරමක් විශාල වුවද එහි උස අඩි දහයක් පමණ විය....අසා තිබු විස්තරයට අනුව අප සොයා ආ ඇල්ල මෙය විය නොහැක.....
     චායාරුපයක් ගැනීමට ගඟේ අනෙක් පසට ගිය විට එකවරම අප සොයා පැමිණි දේ පැහැදිලිව පෙනිණි. ...අඩි පනහක් පමණ උස්වූ තරමක් විශාල ප්‍රමාණයේ දියඇල්ල මෙතෙක් වෙලා අපට නොපෙනුනේ ගඟ දෙපස වූ ගල්කුළු නිසාවෙනි....මෙහි නියම නම හෝ නිවැරදි උස හරිහැටි නොදන්නා මුත් එය සුන්දර බවින් නම් අඩුවක් නැත....ගමනේ අපහසුම අංගය වුයේ ඇල්ල පාමුලට යාමයි...යන්තමින් හෝ පය ලිස්සා ගියහොත් නතර වෙන්නේ කුඩා ඇල්ලේ තටාකයෙහිය..අවසානයේ ගංඉවුරට නැමුණු ගස් අතු වල එල්ලී,තරමක අවදානම් ගමනකින්  පසු අපට ඇල්ලේ පාමුලට ළඟාවීමට හැකිවිය.


අවසානයේ ගංඉවුරට නැමුණු ගස් අතු වල එල්ලී,තරමක අවදානම් ගමනකින්  පසු අපට ඇල්ලේ පාමුලට ළඟාවීමට හැකිවිය

        අප නැවත වන නිවහන කරා එනවිට කරුවල වැටී තිබින...තේ වත්තත් යුකැලිප්ටස් වනාන්තරයත් අතරින් සිරිපා මළුවේ ආලෝකයත් එහි ගමන් මාර්ගයත් යන්තමින් පෙනේ.හෙට උදයේම සිරිපා කරුණා කලයුතුය...මෙවර සිරිපා වන්දනාවට අප තෝරාගත්තේ මරේ වතුයායෙන් පටන්ගන්නා රජමලේ මාර්ගයයි.විදුලි ආලෝකය නොමැති බැවින් අප යායුතුව තිබුනේ දහවල් කාලයේදීය...




   වන නිවහනේ රාත්‍රිය නිහඩය..විචිත්‍රය..සීතල නිසා අපි නදිය අසබඩ ගිනිමැලයක් දල්වාගත්තෙමු.නදියේ ගෝෂාව පරයා විවිධ සතුන්ගේ සිහින් නාදයන් එකදිගට ඇසේ.ගංඉවුර අසල දැවයෙන් තනා ඇති අසුනකට බරවූ මම වනය තුලින් ඇසෙන විවිධ ශබ්දයන් හඳුනාගන්නට තැත් කිරීමි..ගමන් වෙහෙසත් නදියේ ගීතයත් නිසා මැදියමට පෙර මට නින්ද යන්නට ඇත.





උදැසනම අපි ගඟේ ස්නානය කළෙමු.කලාතුරකින් දක්නට ලැබෙන කැහිබෙල්ලන් රංචුවක්ද ගල් කුළු මතින් පැනයන වලිකුකුලෙක්ද තවත් නම් නොදන්නා පක්ෂීන්  කිහිපදෙනෙක්ද අපේ ඇසට හසුවිය.උදැසන කාලයට අප මෙන්ම වනාන්තරයද ගඟදියද වඩා ප්‍රබෝධමත් බවකින් යුක්තබැව් මට සිතේ.


දහවල් දහය පමණ වනවිට සිහින් පොද වැස්සක් වැටෙන්නට විය...වැහිබින්දු නදිය මත වැටී ගංපතුලේ දර්ශන අපැහැදිලි විය...වැස්ස පායනතුරු සිටි අපි වන නිවහනට ආයුබෝවන් කියා සිරිපා කරුණා කරන්නට මරේ වත්ත කෙලවරකින් වනාන්තරයට පිවිසීමු...
වැස්සට පසු 



බත්තුළු ඔය 



         රජමලේ මාර්ගය සිරිපා මළුවට ඇති කෙටි මගකි.බොහෝවිට  මළුවට බඩු ගෙනයන්නන් භාවිතා කරන්නේ මේ මාර්ගයයි.නොනැවතී ගමන් කළහොත් පැය දෙක හමාරකින් පමණ මහගිරිදඹට ළඟාවිය හැක...කැලෑ මග අතරදී කූඩැල්ලන් අපට විටින් විට කරදරකලද එය අපේ ගමනට එතරම් බාධාවක් නොවිනි.


 රජමලේ (සඳගල තැන්න) මාර්ගය
      සිරිපා වන්දනාවෙන් පසු රාත්‍රිය සිරිපාමලුව තුල ගතකල අපට උදැසන ඉර සේවය බැලීමට නොහැකි වුයේ අධික මීදුම නිසාවෙනි.උදැසන 7.30 පමණ වනවිටද මීදුම පහව නොගිය හෙයින් මිහිදුමෙන් මතුවී පෙනෙන අඩවිකන්ද,කුණුදිය පර්වතය ඇතුළු අවට කඳුවැටි වල මනස්කාන්ත දර්ශනයන් කිහිපයක් අපට මගහැරිනි.අප උදැසනම නල්ලතන්නි මාර්ගයෙන් පහලට කරුණා කරන්නට පටන්ගත්තේ දහවල් හැටන් වලින් කොළඹ දක්වා යන දුම්රිය අල්ලා ගැනීමේ බලාපොරොත්තුවෙනි.


රජමලේ මාර්ගය අතරමගදී 



අපේ නඩේ




නල්ලතන්නිය-හැටන්මාර්ගයේ මුල්ගම හන්දියේ සිට ෆිෂින් හට්ස් දක්වා ඇති මාර්ගය  කොළ  පැහයෙන්ද මරේ වත්තේ සිට ඇති රජමලේ මාවත රතු  පැහැයෙන්ද දක්වා ඇත.


සටහන :  
  • වන නිවහනේ නැවතීමටනම් 052–4920870 අංකය අමතා මස්කෙළිය වතුයායේ කාර්යාලයෙන්  අවසර ගෙන දින වෙන්කිරීමක් කරගත   යුතුය.
  • දැනට පවතින පහසුකම් අනුව අටදෙනෙකුට නැවතිය හැකි වන නිවහනක්ද හය දෙනෙකුට නැවතිය හැකි නිවහන් දෙකක්ද ෆිෂින් හට්ස් තුල පවතී.
  • ගමන් මාර්ගය - හැටන් > මුල්ගම හන්දිය (නල්ලතන්නිය මාර්ගය)> ෆිෂින් හට්ස් මාර්ගය (මෙහි කිලෝමීටර් 8ක් පමණ ගමන්කලයුතුය.බස්රථ නොමැති වුවත් පොදු ප්‍රවාහනය සිදුකරන වෑන් රථ වල හෝ ත්‍රීරෝද රථ මගින් ෆිෂින් හට්ස් දක්වා ගමන් කල හැක.)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...